O mnie | Terapia schorzeń kręgosłupa

Osteopatia poprzez oddziaływanie na strukturę ciała (stawy, mięśnie, więzadła, nerwy, narządy wewnętrzne i tkankę łączną) dąży do uśmierzenia bólu, zwiększenia zakresu ruchów i przywrócena właściwej funkcji układowi ruchu, układowi nerwowemu oraz narządom trzewnym. Według uznanych autorytetów osteopatii, człowiek funkcjonuje jako kompletna całość systemowa a struktura jego ciała, organy wewnętrzne, emocje i umysł są ze sobą powiązane. Prowadzi to do stanu w którym problemy dotykające układ ruchu wpływają na zaburzenie równowagi całego organizmu. Analogicznie dolegliwości narządów wewnętrznych mogą się objawiać poprzez zaburzenie funkcji struktur kostnych całego ciała.

Istotnym elementem terapii jest rozluźnienie mięśni dzięki czemu osiąga się znacznie głębszy efekt terapeutyczny. Mięsień pozostający przewlekle w napięciu zużywa duże ilości energii i nie jest w wystarczającym stopniu ukrwiony co prowadzi do jego bolesności. Zwiększone napięcie mięsni może być spowodowane stresem psychicznym lub fizycznym. Prowadzi on do przewlekłego zmęczenia i sprawia że mięśnie stają się mniej elastyczne a więc bardziej podatne na uszkodzenia.

W zrelaksowanym mięśniu krew krąży swobodnie, przenosząc składniki odżywcze a zarazem zabierając zbędne produkty materii. Przywrócenie właściwej elastyczności działających podczas wdechu i wydechu może przynieść poprawę w dolegliwościach związanych z układem oddechowym takich jak, astma czy chroniczne zapalenie oskrzeli.

Ważną kwestią w osteopatii jest przywrócenie ruchomości stawom. Likwidacja ograniczenia zakresu ruchomości może nastąpić na dwa sposoby: stosując mobilizację (ruch w fizjologicznym zakresie) lub poprzez tak zwaną manipulację ( szybki prowadzący do oddzielenia powierzchni stawowych)